Wat de min/max-methode is
Min/max-voorraadbeheer stelt twee getallen vast per product: de minimumhoeveelheid die een nabestelling activeert, en de maximumhoeveelheid waarnaar je weer aanvult wanneer dat gebeurt. Wanneer de voorraad het minimum bereikt, plaats je een bestelling die de hoeveelheid terugbrengt naar het maximum—op het moment van bestellen is geen berekening nodig, want beide getallen zijn vooraf bepaald.
Deze methode is populair bij kleinere catalogi en eenvoudigere bedrijfsvoering, omdat de twee drempelwaarden kunnen worden ingesteld op basis van ervaring en een gezond verstand-check ("we willen nooit minder dan 20, en 100 is een comfortabele aanvulling") in plaats van een prognoseformule voor de vraag nodig te hebben.
Min- en maximumdrempels instellen
Het minimum moet het verwachte verbruik dekken tijdens de levertijd van je leverancier, plus een buffer voor schommelingen in de vraag—conceptueel hetzelfde als een bestelpunt, alleen ingesteld op basis van oordeel in plaats van een formule. Het maximum wordt meestal bepaald door opslagruimte, het kapitaal dat in voorraad zit, en hoeveel een staffelkorting oplevert zonder dat je overvoorraad krijgt.
Controleer beide getallen periodiek. Een te laag minimum veroorzaakt tekorten wanneer levertijden uitlopen; een te hoog maximum bindt kapitaal en schapruimte in traag lopende voorraad, en voorraad die nooit doorloopt eindigt vaak als een afboeking van voorraad in plaats van een verkoop. Producten met seizoens- of promotiepieken in de vraag moeten hun min/max herzien vóór de piek, niet pas na een tekort tijdens die piek.
- Minimum ≈ verwacht verbruik tijdens levertijd + een buffer voor vraagschommelingen
- Maximum wordt begrensd door opslagruimte, gebonden kapitaal en staffelkortingen
- Herzie beide wanneer vraagpatronen, levertijden of opslagcapaciteit veranderen
Min/max-formule en een uitgewerkt voorbeeld
Er bestaat geen enkele universele min/max-berekeningsformule, omdat het hele punt van de methode is dat beide getallen op basis van oordeel worden vastgesteld en niet door een strikte berekening—maar de meeste teams starten toch met een ruwe versie van de bestelpuntformule om een redelijk beginminimum te krijgen: minimum ≈ (gemiddeld dagelijks verbruik × levertijd in dagen) + een veiligheidsbuffer. De maximumvoorraadformule is meestal eenvoudiger: maximum = minimum + een aanvulhoeveelheid afgestemd op je opslagruimte en hoe vaak je bereid bent te bestellen.
Uitgewerkt voorbeeld: een product verkoopt 8 stuks per dag en de levertijd van de leverancier is 10 dagen. Verwacht verbruik tijdens de levertijd is 8 × 10 = 80 stuks. Voeg een buffer van 20 stuks toe voor tragere leveringen of een drukkere week dan gebruikelijk, dan is het minimum voorraadniveau 100 stuks. Als een comfortabele aanvulling 250 stuks is, is het maximum 250. Wanneer de voorraad 100 bereikt, bestel je 150 stuks (het maximum min het minimum) om de voorraad terug te brengen naar 250.
- Formule voor minimumvoorraad: (gemiddeld dagelijks verbruik × levertijd) + buffer
- Formule voor maximumvoorraad: minimum + aanvulhoeveelheid (begrensd door opslagruimte en bestelfrequentie)
- Bestelhoeveelheid wanneer de voorraad het minimum bereikt: maximum − minimum
Min/max als voorraadbeheersysteem
Op zich zijn een minimum en een maximum gewoon twee getallen. Min/max wordt pas een voorraadbeheersysteem wanneer die getallen consequent worden gecontroleerd: de voorraad wordt op een vast schema vergeleken met het minimum (dagelijks, wekelijks of bij elke verkoop, afhankelijk van hoe de telling wordt bijgehouden), en zodra een product de grens overschrijdt, wordt er besteld. Min/max-aanvulling handmatig in een spreadsheet werkt, maar het hangt volledig af van iemand die eraan denkt om te kijken; software die een product meteen signaleert zodra het onder het minimum zakt, neemt die afhankelijkheid weg.
De voordelen van min-max voorraadbeheer zitten vooral in eenvoud en snelheid: er is geen voorspellingsmodel dat onderhouden moet worden, drempelwaarden die iedereen in het team begrijpt en kan aanpassen, en bestellingen met een consistente omvang in plaats van willekeurige schattingen. Het nadeel is dat het reageert op een vaste drempel en niet op een trend. Een minimum dat vorig kwartaal logisch was, kan stilletjes verkeerd worden naarmate de vraag verandert. Daarom is het even belangrijk om de cijfers periodiek te herzien als om ze de eerste keer correct in te stellen.
Min/max vs. bestelpunt en EOQ
Min/max en een berekend bestelpunt lossen hetzelfde probleem op—wanneer je moet bestellen—maar min/max is de eenvoudigere versie die minder op formules leunt. Een bestelpunt wordt doorgaans berekend als (gemiddeld dagelijks verbruik × levertijd) + veiligheidsvoorraad, en wordt vaak gecombineerd met een economische bestelhoeveelheid (EOQ) die de bestel- en opslagkosten wiskundig minimaliseert. Min/max slaat de formule over en gebruikt in plaats daarvan twee ronde getallen.
Voor een klein assortiment met stabiele vraag is min/max vaak goed genoeg en veel sneller in te stellen. Voor items met een hoge waarde, sterk wisselende vraag of lange en variabele levertijden van leveranciers loont een berekend bestelpunt met een goede veiligheidsvoorraadbuffer de extra instelling—want de kosten van een fout (een tekort of een stapel overtollige voorraad) zijn dan hoger.
Gerelateerde bronnen
Vertrouwd door kleine bedrijven
Wat onze klanten zeggen
“Best customer service! Stockflow's customer support is fast and extremely helpful. They assisted me with customization of the software to improve my experience as a user.”